خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوست دارم که برآشوبی و بیداد کنیشادیی کن که مرا با غم و فریاد کنی
۲
زاتش عشق چو پولاد بتابی دل منپس دل خویش چو ناتافته پولاد کنی
۳
به‌تو ای طرفهٔ بغداد نه زان دادم دلکه تو از دیدهٔ من دجلهٔ بغداد کنی
۴
بندهٔ روی چو ماهت نه از آن شرط شدمکه مرا بیهده بفروشی و آزاد کنی
صفحهٔ ۱ از ۲