خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو نگویی به من من به که دانم ترادر نظر دیده ای دیده از آنم ترا
۲
من به خود الا چو خود هیچ نبینم دگرحیف بود گر زخود باز ندانم ترا
۳
هستی من نیستی جز به وجود تو نیستبود توانم به تو دید توانم ترا
۴
هرچه تو گویی بیا آمدم از تو به تومن کی ام اندر میان هم به تو خوانم ترا
صفحهٔ ۱ از ۲