خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق پیدا می‌کند تنها مرایار بر در می‌زند عذرا مرا
۲
عقل کو تا از جنونم واخرد؟وارهاند زین همه سودا مرا
۳
عشق! اگر سودا نکردی بر سرمعقل! کی بگذاشتی تنها مرا؟
۴
مصلحت‌اندیشِ من در دست عشقکاشکی بگذاشتی حالا مرا
صفحهٔ ۱ از ۴