خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به کام دل بدیدم خویشتن راگرفتم در بر آن سیمین بدن را
۲
به دستم داد زلفی کز نسیمشجگر خون گردد آهوی ختن را
۳
ببوسیدم بنا گوشی که عکسشطراوت داد برگ نسترن را
۴
صنوبر قامتی کز رشک ساقشبه گِل درماند پا سرو چمن را
صفحهٔ ۱ از ۳