خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طاقت بار ملامت نبود گردون راوین شرف شیفتگان راست نه هر مادون را
۲
من دل سوخته با این همه خامان چه کنمنافه را بوی بود نی جگر پر خون را
۳
ماه تا روی مبارک به کسی بنمایدبخت مسعود بباید نظر میمون را
۴
هر که دیده ست ملامت نکند بر چو منیبنده بودن حرکت های چنان موزون را
صفحهٔ ۱ از ۳