خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر صبا برساند سلام یارو راوگرنه با که بگویم حکایت او را
۲
چو اعتماد نمانده ست جهل باشد اگرمحل راز کنم دوستان بد گو را
۳
نه یار با من و نه دل چگونه بی دل و یارتوان برید به تکلیف راه اردو را
۴
بیا شبی و در آغوش و در کنارم گیرکه بیش طاقت ازین نیست بی تو سعدو را
صفحهٔ ۱ از ۲