خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر از جانب ما کن زکات زندگانی رادلی ده باز ما را صدقة جان و جوانی را
۲
به بوسی از سرم کردن توانی دفع صفرا رابه بویی از دلم بردن توانی ناتوانی را
۳
چه بادش گر به دلداری دمی با بی دلی دارینصیحت گوش کن عادت مکن نامهربانی را
۴
به دندان می کنم دست از خلافِ وعده های تونباشد اعتبار الحق حدیث سر زبانی را
صفحهٔ ۱ از ۲