خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر تو تازه کنی با من آشنایی رابر افکنی ز جهان رسم بی وفایی را
۲
ز راه مرحمت آن دم که از وفا گوییبسوز همچو دلم برقع جدایی را
۳
اگر چراغ نباشد شبِ وصال چه غمزشمعِ چهره برافروز روشنایی را
۴
بیار ای بت ساقی می مغانه که منز سر به در کنم این خرقه‌ی ریایی را
صفحهٔ ۱ از ۲