خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خنک دلی که زمام رضا دهد به قضاچو روزگار نگردد ز اقتضای رضا
۲
به نوکِ کلک ازل هر چه بودنیست نگاشتقضای کن فیکون بر صحیفة مبدا
۳
نشان معرفتِ مرد صادق آن باشدکه اقتدا به توکل کند به خوف و رجا
۴
به پای مردی عقل زبون چه دفع کنیممبارک است بلایی که روی کرد به ما
صفحهٔ ۱ از ۳