خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب به عفو توست امید نجات مابپذیر عذر و در گذر از سیئات ما
۲
اِرحم به فضل خود که ندارد تعلقیالا به رحمت تو حیات و ممات ما
۳
گر نه به حب آل نبی ممتلی بودناید به هیچ کار نفوس و ذوات ما
۴
بر هرزه از عدم به وجود آمدیم نیسرّی بود هر آینه هم در حیات ما
صفحهٔ ۱ از ۳