خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیز ای غلام باده درافکن به جام ماکز وصل توست گردش گردون غلام ما
۲
گر لایق است چشمة خورشید را فلکخورشید باده را فلکی کن ز جام ما
۳
آن قاصد است باده که جان است مقصدشجز وی به جان ما که رساند سلام ما
۴
در بزم گه چو دست تو گردان کند قدحگردان شود سپهر سعادت به کام ما
صفحهٔ ۱ از ۳