خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار ما بیرون شد از ساز و نواوقت تجرید است و کنج انزوا
۲
آسمان ما را در اقصای زمینیک زمان خوش دل نمی دارد روا
۳
در زمین خود راستی ننهاده اندآفرینش را بر این دارم گوا
۴
نفی تهمت را منجم می کندراستی نسبت به خط استوا
صفحهٔ ۱ از ۳