خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت خواب است بینداز بتا جامه ی خوابساقیا بیش مده می که خرابیم و به تاب
۲
هرچه سر برکند از جیب قصب ماه زمیناز رخ ماه قدح باید برداشت نقاب
۳
مطلع ماه قدح چون بود از مشرق خمهم چو خورشید که طالع شود از ظل حجاب
۴
هم در این زاویه باید که مرتب باشدهمه اسباب صبوحی چو در آییم ز خواب
صفحهٔ ۱ از ۴