خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون لبت مصرکی خیزد نباتکز نباتت می چکد آبِ حیات
۲
دوستانت ز آبِ حیوان بی نصیبتشنگان جان داده نزدیکِ فرات
۳
صانع از روی تو شمعی برفروختدفع ظلمت را میان کاینات
۴
پیشِ نقشِ رویت ایمان آورندبت پرستانِ زمینِ سومنات
صفحهٔ ۱ از ۱