خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک بوسه زان دو شکَرِ شیرین تر از نباتارزد به نزد من به همه ملکِ کاینات
۲
خضر از کجا و خطِّ غبار تو از کجایک بوسه از لب تو و صد چشمه ی حیات
۳
خواهد که احتراز کند از بلا خردلیکن به قولِ او نکند عشق التفات
۴
دانم که احتمالِ مواعید واجب استآری ولی نه صبر پدیدست و نه ثبات
صفحهٔ ۱ از ۴