خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد باد آن شب که خوش کردم شبتگر چه ناخوش کرده بد آن شب تبت
۲
کاسه ی تب خال بر می داشتمنفیِ تهمت را به دندان از لبت
۳
غایبی از چشم و در گوشم بماندهم چنان آوازِ یا رب یاربت
۴
یاد باد آن شب که مجلس روز کردعکسِ نورِ با فروغِ غبغبت
صفحهٔ ۱ از ۲