خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آوازه آن جمال برخاستما را طمعِ محال برخاست
۲
از حسنِ جمال او خبر شدجانم ز پیِ وصال برخاست
۳
در دیده خیالِ وصل بنشستسودا همه زین خیال برخاست
۴
بنمود جمال و باز پوشیدتا این همه قیل و قال برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳