خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قیامت آن زمان از خلق برخاستکه شد حکمِ زمین با آسمان راست
۲
بیا معلوم کن طیّ السّماواتببین تا دابهالارض از کجا خاست
۳
اگر برخیزی از خوابِ جهالتقیامت روشن و قایم هویداست
۴
به نقد امروز اگر دیدی و گرنهنصیبِ دیگران دان هر چه فرداست
صفحهٔ ۱ از ۳