خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عهد حسن تو بس فتنه کز جهان برخاستمرا هوای تو ای ماه مهربان برخاست
۲
مگر میان تو گفتم درآورم به کنارنشد کنار و بسی فتنه از میان برخاست
۳
خلیل وار توانم نشست بر آتشولیکن از سر کویت نمی توان برخاست
۴
به جویبار چمن بر گذشت قامت توز عکس سایه ی او سرو بوستان برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳