خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز عشق پیشوا نکند هر که عاشق استزیرا که عاشقان همه را عشق سایق است
۲
تسلیم راه عشق کند هر چه هست و نیستوین کار عاشقی است که در عشق صادق است
۳
گر بر عدم نباشد عاشق پسند نیستآن گه که از وجود بپرداخت لایق است
۴
ناممکن است عشق پرستی و عافیتکاندر طریق عشق پرستی عوایق است
صفحهٔ ۱ از ۳