خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکونامی و بدنامی کدام استچو عشق آمد چه جای ننگ و نام است
۲
نمی ترسیم در عشق از ملامتملامت در عقب بالا کلام است
۳
هم از دل فارغیم اکنون هم از جانکه ما را جز غم جانان حرام است
۴
در دیوانگی ها برگشادیمکه عقل از بس تمامی ناتمام است
صفحهٔ ۱ از ۳