خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاد باش ای دل دیوانه که دلبر با ماستچه خطر گر همه عالم به خصومت برخاست
۲
یک نفس نقد چو دریافته ای فوت مکنغم فردا چه خوری بیهده فردا،فرداست
۳
گر ملامت زده ی خلق شدی باکی نیستهر کجا عشق گذر کرد ملامت ز قفاست
۴
به عزا خانه ی کاشانه تفاوت نکندعشق را میل به جایی ست که معشوق آنجاست
صفحهٔ ۱ از ۳