خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوی ترکان همه مایل به جفا و ستم استآزمودیم بسی، ترک وفادار کم است
۲
این بلایی ست نه ترکی ست به دنباله ی چشمدل ز ما برد و گر جان بجهد مغتنم است
۳
پیش او هم چو منی را چه محل باشد و قدرخاصه ترکی که چنین معتبر و محتشم است
۴
همچو من صد بکشد طره ی ترکم روزیآخر آن سرزده زنگی بچگان را چه غم است
صفحهٔ ۱ از ۳