خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیر شد تا رسم قربان کیش ماستبذل جان کارِ دلِ بی خویش ماست
۲
چون ز دنیا بی نصیب افتاده ایمگر همه قارون بود درویش ماست
۳
این همه کثرت حجاب ما ز چیستاز خیال مصلحت اندیش ماست
۴
نیش فصّاد قناعت نوشِ مانوش زهاد مقلد نیش ماست
صفحهٔ ۱ از ۳