خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بدانی لمن الملک این استاطلبوا العلم ولو بالصّین است
۲
هرچه در دایرۀ گردون نیستهمه در یک دلِ روشن بین است
۳
گر تو را آن دلِ روشن باشدمطلعِ صبحِ قیامت این است
۴
مست باش ای دلِ دیوانه که مستفارغ از عیب گر و تحسین است
صفحهٔ ۱ از ۵