خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر از خیال مرا با تو دوش صورت بستکه در مقام وفا با منت نفاقی هست
۲
شنیده باشی و دانی که در مثل گویندحدیث مست نگیرند عاقلان بر دست
۳
در این که ترک ادب کردم اشتباهی نیستولی درست شود شیشه باز چون بشکست
۴
هزار بندگی ات کرده ام به یک تقصیرز دوستان وفادار باز نتوان جست
صفحهٔ ۱ از ۲