خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب مرا خلاص ده از هر چه غیر توستتا جز تو را نبایدم الّا هم از تو جست
۲
هرچند بر قضای توام نیست اطّلاعتا بر سرم چه حکم قضا کرده ای نخست
۳
در خویش یافتم ز تو چیزی و هم به خویشنتوانمی به شرح و بیان کردنش درست
۴
دانم که هیچ نیست به خود هیچکس ولیکخود را به یک حساب نباید گرفت سست
صفحهٔ ۱ از ۲