خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که از می توبه خواهد کرد تایب شد نخستگو بیا تا من بیاموزم بدو شرط درست
۲
گویمش چون دست گیرد قاضی شهرت به عهدهم بر آن نیت که او کرده ست نیت کن نخست
۳
توبه چون بر دست او کردی سبک بر پای خیزتوبه ی من گو مقدر بر ادای شرط تست
۴
چون تو پنهان می خوری من نیز پنهان می خورمعهد محکم کرده ام بر سنت قاضی نه سست
صفحهٔ ۱ از ۲