خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر دور ظلم و بیدادستکه جهان در تزلزل افتاده ست
۲
روی ها در سجود بر خاک استدست ها بر خدا به فریاد است
۳
دل ظالم کجا و رحم کجابی ستون بی خبر ز فرهادست
۴
گر جهان شد خراب باکی نیستچون وطن گاه جغد آبادست
صفحهٔ ۱ از ۳