خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جام تلخ از جان شیرین خوش ترستجان رز در جام زرّین خوش ترست
۲
خوش بود گل تا بود بی خار خوشارغوان بر برگ نسرین خوش ترست
۳
عنبرو عودو عبیر ارچه خوش استاز همه بوی عرق چین خوش ترست
۴
بوی زلف یار من گر بشنویبگروی گر ناف مشکین خوش ترست
صفحهٔ ۱ از ۳