خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک نفس با همدمی از هردو عالم خوش ترستکنج خلوت خانه ای از ملکت جم خوش ترست
۲
صحبت نامحرمان ناخوش تر از جان کندن استآه از محرم که او جان یارمحرم خوش ترست
۳
گرچه ما تنها نشینانیم و تنهائی خوش استلیک گر یاری بود با یارهمدم خوش ترست
۴
ساقیا رطل دمادم برزن و دم برمزنکز طریق بیخودی رطل دمادم خوش ترست
صفحهٔ ۱ از ۳