خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نور رخ تو صاف‌تر از چشمهٔ خورستخاک در تو پاک‌تر از حوض کوثر است
۲
در هیچ بوستان نبود چون قد تو سروور هست در زمانه مگر سرو کشمرست
۳
یا رب بهشت تازه بود همچو روی دوستنادیده روی دوست یقینم که خوش‌ترست
۴
مقصود من تویی ز بهشت ای بهشت رویبی روی خرم تو بهشتم چه در خورست
صفحهٔ ۱ از ۳