خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتِ جانِ من است طرّۀ جادوی دوستکرد مرا جفتِ غم طاقِ دو ابرویِ دوست
۲
رهزنِ خون ریز کیست غمزۀ غمّاز یاردامِ دل آویز چیست حلقۀ گیسویِ دوست
۳
غارتِ جان می کند در حرمِ دل مگرعادتِ ترکان گرفت طرّۀ هندوی دوست
۴
راحتِ جان بایدت رنج کش از زخمِ عشقفرق منه در میان درد ز دارویِ دوست
صفحهٔ ۱ از ۳