خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز مستی تا دل‌آرامم برفته‌ستهمه رونق ز ایّامم برفته‌ست
۲
به دوران‌ها نیاید در گلستانچنان مرغی که از دامم برفته‌ست
۳
ثبات و عقل و تمییزم نمانده‌ستقرار و صبر و آرامم برفته‌ست
۴
نمی‌خواهم دگر صهبا و صحرانشاط از مشربِ جامم برفته‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲