خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون جزو نیست ای همه پس چیستگر همه اوست پس همه کس کیست
۲
برو و جان بدو سپار و بمانورنه بی او چه گونه خواهی زیست
۳
هر چه او نیست نقدِ وقت همهانتظارِ پریرو وعدۀ دی ست
۴
عالمِ آفرینشِ مخلوقمنزلِ جنّ و انس و دیو و پری ست
صفحهٔ ۱ از ۳