خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را سخنِ مولّهانه ستتو پنداری مگر فسانه ست
۲
گرچه سخنی رود دو وجهیلیکن زدویی یکی یگانه ست
۳
این یک به اضافت است و کثرتوآن یک بنگر موحّدانه ست
۴
عقل ار چه مقدّم است لیکناو نیز مسخّرِ زمانه ست
صفحهٔ ۱ از ۴