خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهارِ تیر ماهی خوش بهاری ستو لیکن عشق موقوفِ نگاری ست
۲
حضورِ یارِ همدم در مه دیاگر حاصل شود خوش نوبهاری ست
۳
به واجب روزگارِ عمر دریاباگر دریافتی خوش روزگاری ست
۴
گلِستانی ست امّا مشکل این ستکه در پیراهنِ هر برگ خاری ست
صفحهٔ ۱ از ۳