خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا به صبر نمودن ، ثبات ممکن نیستکه بی تو زنده دلان را حیات ممکن نیست
۲
بر آستان تو تسلیم گشته ایم چو خاکسفر ز کوی تو در ممکنات ممکن نیست
۳
بسی بگشتم و بسیار خوب رو دیدمولی به لطف تو در کاینات ممکن نیست
۴
به سومنات اگر از صورت تو نقش برنددگر که سجده کند پیش لات ممکن نیست
صفحهٔ ۱ از ۳