خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر فراق نباشد چه دوزخ و چه بهشتچو اصل صورت معنی بود چه خوب و چه زشت
۲
اگر نه بی تو بمانم چه ترسم از دوزخوگر نه روی تو بینم چه می کنم ز بهشت
۳
نه واقفم متقبل نه جاهلم منکرنه اهل مسجد و محراب و کعبه و نه کنشت
۴
کنشت و کعبه تعلق به وجه صدق کندرواست از همه جانب نیاز پاک سرشت
صفحهٔ ۱ از ۳