خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش با جمعی حواری باده خوردم در بهشتمجلسی دیدم همه عیسی دم و مریم جهشت
۲
جمله شیرین پاسخ و شیرین لب و شیرین دهنجمله نیکو سیرت و نیکو دل و نیکو سرشت
۳
سیب و نارنج و ترنج و نرگس از پیرامنشماه رویان صبوحی بی نگهبانان زشت
۴
چار سوی بزم هم چون جنّت از بس فر و زیببر ارم کرده تفاخر همچو کعبه بر کنشت
صفحهٔ ۱ از ۳