خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال دوست ز من خورد و خواب بازگرفتبسوخت وز جگر تشنه آب بازگرفت
۲
گر اندکی به شراب و سماع میلم بودسماع باز ستاند و شراب بازگرفت
۳
به من بر ید محبت ز ابتدای ازلپیام عشق بداد و جواب بازگرفت
۴
چو مرغ شب نظرم تاب آفتاب نداشتو گر نه چند ره از خور نقاب بازگرفت
صفحهٔ ۱ از ۳