خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما دگر بوی کسی برنتوانیم گرفتهر زمان شیوه ی دیگر نتوانیم گرفت
۲
در وفای تو اگر سر برود از سر دستشرط عهدی دگر از سرنتوانیم گرفت
۳
گر ز هر گوشه هلیلی به درآید ماییمکه چو از هر کم مزهر نتوانیم گرفت
۴
آفتابی تو و ما سایه از آن در عقبیمکه قدم از قدمت برنتوانیم گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳