خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موذّن فالق الاصباح می گفتگمان بردم که هات الراح می گفت
۲
بر افکندم ز خواب آن دل ستان راکه می را مونس الرواح می گفت
۳
سر ده را مسیح وقت میخواندطلوع صبح را صبّاح می گفت
۴
بدو گفتم چه می گوید موذّنمگر رمزی در این اصلاح می گفت
صفحهٔ ۱ از ۳