خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چه غم که مرا سرزنش کنند و ملامتکه من معاینه دیدم جمال روز قیامت
۲
اگر تو نیز طلب گار آن شوی که ببینیز بود خود به در آیی کفایت است و کرامت
۳
نه در میان بلایی که بر کنار ، پس این جامکن به هرزه طمع در بلای عشق سلامت
۴
امید منقطع از وصل دوست شرط نباشدبر آستان رجا از لوازم است اقامت
صفحهٔ ۱ از ۲