خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بر آرد عشقت از جانم قیامتمن نخواهم کرد بر عاشق ملامت
۲
دیگران را جامه می سوزد مرا جانبر من مسکین چه می آید غرامت
۳
در بلای عشق می خواهم همیشهمن نمی خواهم در این طوفان سلامت
۴
من ندانم در کدامین وجه باشمچون ز بالای جهت برخاست قامت
صفحهٔ ۱ از ۲