خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بیایی به سر چشمه ی حیوان برمتپای کوبان به تماشا گه رضوان برمت
۲
شرط آن است ولیکن که هم از گام نخستدست بر دست رضا با سر پیمان برمت
۳
چشم بر هم نه و بر بند زبان از سر صدقجان به شکرانه بده تا بر جانان برمت
۴
آرزومند وصالی و به غایت محرومبه من آ تا به در از ورطه ی هجران برمت
صفحهٔ ۱ از ۳