خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلبن فراز تخت چمن بر نهاده تاجبستان به حکم باده ز ملک وجود باج
۲
پیراهن وجود نزاری ز دست شوقکردم قبا چو غنچه برون آمد ازدواج
۳
طبع از صبا چو مریم دوشیزه حامل استلابد تولدی کند آخر ز ازدواج
۴
ماییم و خرقه یی و چه باشد که در صبوحکِسرا گرو کند به وجوه شراب تاج
صفحهٔ ۱ از ۳