خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی ز بامداد بیاور غذای روحماییم و هر دو عالم و توزیع یک صبوح
۲
بر یاد دوستان حقیقی علی الخصوصمی بر طلوع صبح علی الله زهی فتوح
۳
گویند رفت پنجه در شصت توبه کنمن توبه کرده ام ز چه از توبه ی نصوح
۴
مرد آن گهی ز خود به در آید که مطلقاداند که چیست چشمه و کشتی و خضر و نوح
صفحهٔ ۱ از ۲