خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرده گر زنده شد از معجز انفاس مسیحخم می دارد بر معجزه ی او ترجیح
۲
او اگر کرد یکی مرده به عمری زندهمن به می مرده بسی زنده کنم لال فصیح
۳
بوی درز در می خانه نسیم است ز خلدروح را تازه کند رایحه راح به ریح
۴
با من تشنه جگر کرد می روشن دلآن چه با مزهر عاشق به وفا کرد صحیح
صفحهٔ ۱ از ۲