خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترک ما گرفته و از ما نکرده یادیاران چنین کنند نه هرگز چنین مباد
۲
آبم به روی کار برفته ست و دل ز دستزان گه که آتشم ز تو در خرمن اوفتاد
۳
گه گه اگر کنم به ادای نماز عقدحالی خیال روی تو پیشم برایستاد
۴
پس چون کنم چه چاره توان کرد با خیالانصاف من که می دهد اینجا به حق وداد
صفحهٔ ۱ از ۳